دلنوشته های من

Channel Description:

Latest Articles in this Channel:

05/03/11--21:38: معنای عشق واقعی (chan 2883730)

معناي عشق واقعي


یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید

راهی غیرتکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟ برخی از دانش آموزان گفتند

با بخشیدن،عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های

دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن

در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.

در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز

عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد: یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو

زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای

تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.

یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر،

تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود..

رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی

نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان

لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت.

بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های

مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.

راوی اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم

بودی.از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست

شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا

فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ

مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم

برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.



05/07/11--06:58: خدایا (chan 2883730)



گفتم خدایا از همه دلگیرم...گفت حتی از من؟

گفتم خدایا دلم را ربودند...گفت پیش از من؟

گفتم خدایا چقدر دوری...گفت تو یا من؟

گفتم خدایا تنهاترینم...گفت پس من؟


گفتم خدایا کمک خواستم...گفت از غیر من؟

...گفتم خدایا دوستت دارم...گفت بیش از من؟

گفتم خدایا این قدر نگو من...گفت من توام تو من




05/07/11--19:39: خودت را در من جای بگذار (chan 2883730)

 




حدس مي زنم

که خواهي گريخت

التماس نمي کنم

از پي ات نمي دوم

اما صدايت را در من جا بگذار!

مي دانم

که از من دل مي کني

راهت را نمي بندم

اما عطر موهايت را در من جا بگذار

مي دانم

که از من جدا خواهي شد

خيلي ويران نمي شوم

از پا نمي افتم

اما رنگت را در من جا بگذار!

احساس مي کنم

تباه خواهي شد

و من خيلي غمگين مي شوم

اما گرمايت را در من جا بگذار!

فرقش را با حالا مي دانم

که فراموشم خواهي کرد

و من

اقيانوسي خواهم شد سياه و غــم انگيز

اما طعم بودنت را در من جا بگذار!

هر طور شده خواهي رفت

و من حق ندارم که تو را

نگه دارم

اما خودت را در من جا بگذار...

میدانم همیشه تو در من میمانی و هستی و خواهی ماند

 و من در تو میمانم و هستم و خواهم ماند




05/07/11--19:57: Article 6 (chan 2883730)

دلتنگی هایم را دوست دارم
آن لحظه که به یاد تو هستم
و از دوریت دلتنگ میشوم
آن لحظه که از نبودن تو در کنارم
به آسمان و آسمانیان شکایت میکنم
و آن زمان که گریه های شبانه ام
مرحمی بر دل زخمی ام نمیگذارند
و
دوری این همه راه
و غیبت چشمهایت حس دیدن را
از چشمهای من میگیرند
تمام این لحظات و دقایق را
دوست دارم
چون میدانم که تمام من
به یاد توست و از دوری تو گریان است
و باز میدانم در این دقایق
چقدر دوستت دارم
کاش عمق کلامم را درک کنی

و بگذاری تنها بمانم

بگذار با سرنوشت خود بمانم






05/13/11--06:57: لذت عشق (chan 2883730)



لذت عشق بالهایت را کجا جا گذاشتی پرنده بر شانه هاي انسان نشست. انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت: اما من درخت نيستم. تو نمی توانی روي شانه های من آشيانه بسازی. پرنده گفت: من فرق درخت ها و آدمها را خوب می دانم اما گاهي پرنده ها و آدم ها را اشتباه می گيرم. انسان خنديد و به نظرش اين خنده دار ترين اشتباه ممکن بود. پرنده گفت: راستي چرا پرزدن را کنار گذاشتي؟ انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد. پرنده گقت: نمی دانی توی آسمان چقدر جای تو خالی است. انسان ديگر نخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزی را به ياد آورد. چيزی که نمی دانست چيست. شايد يک آبی دور، يک اوج دوست داشتنی. پرنده گفت: غير از تو پرنده های ديگری را هم می شناسم که پرزدن يادشان رفته است. درست است که پرواز براي يک پرنده ضرورت است. اما اگر تمرين نکند فراموش می شود. پرنده اين را گفت و پرزد. انسان پرنده را دنبال کرد تا اينکه چشمش به يک آبی بزرگ افتاد و روزی نام اين آبی بزرگ بالای سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگی توي دلش موج می زد. آنوقت خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت: �يادت می آيد، تو را با دو پا و دو بال آفريده بودم؟ زمين و آسمان هر دو برای تو بود. اما تو آسمان را نديدی. راستی عزيزم، بالهايت را کجا گذاشتی؟� انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جای خالی چيزی را احساس کرد. آنوقت رو به خدا کرد و گريست




05/20/11--16:33: قطره ی عشق (chan 2883730)

قطــــره ی عشق







در زیــــر بــــــاران نشستـــــــه بـــــــــودم

چشمـــــم را بـه آسمــــــــان دوختـــــــــه بــــــــودم

چشمـــــم را بـه ابـــــرهـای سـرگــــــردان دوختـــــــه بــــــــودم

انتظــــــار مـی کشیــــــــدم

انتظـــــار قطــــره ای عــــــاشق از بـــــــاران

کـه از آسمـــــان بیــــایــــد و بــر چشمـــــانـــم بنشینـــــــــد

تــا شــــایــد چشمــــــانــم عــــــــــــــــــاشق آن قطـــــره شــــــــود

بـــــاران مـی بـــاریــد آسمــــان مـی نـــالیــــد ابــــــرهـا بـی قــــــرار بـودنــــد

صــــدای رعـــد ابــــرهـا سکــــــوت آسمـــــان را در هـــم شکستـــــــــه بــــــــــــود

خیــــس خیــــس شــــده بــــــــــودم

مثــل پـــــرنـــده ای در زیــــــر بـــــــاران

دوســـــت داشتـــــم پــــــــــرواز کنــم در اوج آسمـــان هـــــا

تـا شـــایـد قطــــره عــــاشق را از میــــان ایـــن همــــــه قطـــره پیــــدا کــــنم

مـی دانستـــم قطــــره هـایـی کـه از آسمــان مـی ریـــزد اشــــک هــای آسمـــان ست

اشـــک هــایــی کـه هـــر قطــــره از آن خــاطــــره ای بیــــش نبــــود

در رویــــاهـــایــم پـــــــــروازکـــــردم

در اوج آسمــــان هــا، در میـــان ابــــرهــا، در میـــان قطـــــره هــا

چطــــور مـی شـــــود از میـــان ایـــن همــــــه قطـــــره بـــــاران

قطــــره عـــــــــاشق را پیـــــدا کــــرد؟!

قطـــــره هــایــی کـه هـــر وقـــت بـه زمیــــن مـی ریخـــــت

یــا بـه دریــــا مــی رفــــــت یــا بـه رودخــــانــه

یــا بـه صحـــرا مـی رفــــــت و بـه زمیــــن فــــرو مــی رفـــــــت

و یــا بــــر روی گـــل مـی نشســـــت

مــــــن بـه دنبـــال قطــــــره ای بــــودم کـه بـــر روی چشمــــانـم بنشینــــد

نـه قطـــــره ای کــه عــــاشق دریــــا یــا گــــل شـــــود

و یــا اینکـــــه نـــاپدیــــد شـــــــود

مــــن قطـــــره عـــــاشق را مـی خــواستـــــم کـه یـــک رنــــگ بــاشــــد

همـــان رنـــگ بـــــاران عشــــــــــــق مـــن

نگـــــاهـم بـه بـــــــــاران بــــود

در دلـــــم چـه غــوغــــــایـی بــــــــود

انتظــــــار بـه ســــر رسیـــــــد

قطـــــره عـــــــاشق بـه چشمـــــانـم نـــرسیــــــد

بـــــــاران کـم کـم داشـــت رد خـــود را گــــم مــی کــــــرد

و آسمــــــان داشــــت آرام مـی گـــــرفت

دلــــم نمـی خـــــــواسـت آسمـــــــــان آرام بگیــــــرد

امـــا مـــــن نـا امیـــــد نشـــــدم و بــــاز هــــم منتظـــــر مــــانــــدم

آن قـــــــــــدر انتظــــار کشیــــــدم تــــا…

قطــــــره آخــــر بــــــاران را از آن بالاهـــــا مـی دیــــــدم

قطـــــره ای کـه آرزو داشتـــــــم بـه چشمـــــانــــم بنشینـــــــــــد

آرزو داشتــــــم بیـــایــــد و بـا چشمــــــانم دوســـــت شـــــــــــــــــــــــــود

قطــــره بـــــاران داشــــت بـه ســـــوی چشمـــــانـم مـی آمــــد

نگــــــاهــم همچنـــــــــان بـه آن قطـــــــره بـــــود

طــــــوفـان سعــی داشــــت قطـــــره را از چشمــــانــم جـــدا کنــــــد

و نگـــذارد بـه چشمـــــانــم بنشینـــــد

امــــــا آن قطـــــره عشـــــــــــــق بــا طـــــوفــان جنگیــــــــد

از طـــــــوفــان گذشــــــت و بـه چشمـــانـم نشســــــت

چـــه لحظـــــه قشنگــــــــی

در همـــان لحظـــه کـه قطـــره بـــــاران عشقــــــم داشــت بـه زمیـــن مـی ریخــــت

چشمـــــان مــــن هــم شــــــروع بـه اشـــک ریختــــن کـــــرد

اشــــک هـــایـم بـا آن قطــــــره یکــــی شـــــده بــــود

احســـــــاس کـــــردم قطــــــره عـــــــــاشق در قلبــــــم نشستـــــــــه

بـه قطــــــره وابستــــــه شــــــــــدم

آن قطــــــره پــاک پــاک بــــــود چــــون از آسمـــــان آمــــده بـــــود

همـــان قطــــــره ای کـه بــــــاران عشقــــــم بـه مـــن هــدیــــــه داد

آری عشـــــــــــــــق مـــن

آن قطــــــره ی زیبــــا تــــــــــــــــو بــــــودی

قطـــــــره ای کـه تـا ابــــــــــــــــد در قلبـــــم خـــــواهــد مــــــــانــد







05/20/11--16:35: خواب رویایی (chan 2883730)

خـــــواب رویـــــایـی




 

شــــب و سکــــــــــوت و تنهــــــــــــایـی

                  تنهـــــایـی و مــــن و یــــک خــــواب رویــــایـی

مــــن و تـــــــــو در کنــــار هـــم

                         تــــو در آغــــوش مـــن

و مـــن غـــــرق در احسـاســـاتـم

            سکــــوت سهــــم ایــن لحظـــه هـای عــاشقــانـــه اسـت

چشمــــانم خیــــره بـه چشمـــان تـــــوست

                       دیـــدن چشــــم هـای زیبـــایت

آرامــش مــن در ایــن لحظــــه هـای عــاشقــانـــه است

                          مـــات و مبهــــوت دستـــــانت را مـی فشـــارم

تــــو مــرا مـی بــــوسـی

                    مــــن تـــــو را در آغـــــوشم مـی فشـــارم

ســر بــر روی شــانــه هـای تــــــو مـی گـذارم

                  سکـــــوت را با صــــدای تــــرانــه اشــــکهـایـم مـی شکنـــــم

تــــو گــــوش مـی کنــی و بـا مــن هــم تــــرانـــه مـی شـــوی

                          تـــرانـــه ی مــا در هــــوای عشـــــق مـی پیچــــد

عشـــــق بـا تــــرانـــه ی مــا مـی رقصـــد

               و مــا بـا رقـــص عشــــــق

مـی رقصیــــم  مـی چـــرخیــم  غــــلت مـی خــــوریـــم

                          تــــو آرمیــــده ای و مــن بــر بـالای ســرت خمیــــده ام

از دسـت هـای تــــــو

           تـا مـــو هـای بلنــــد من کـه بـر روی صــورتت ریختــــه است

چقـــــدر فــاصلــــــه اسـت

           فـاصلــــه درد مــــن اسـت

فـاصلــــه سهـــــم دل تنـــــــــگ مــن اسـت

            دسـت هـای تـــو بـر روی تــن مــــن مـی چــــرخـد

و مـــن آرام آرام

                 لمـــس دستـــان تــــو را روی تنــــم حــــس کــــردم

لمـــس دستـــان تـــــو

             حــــس یـــک حــادثــــه ی شیــــریـن اسـت

حـادثـــه رویــــایـی ست

                           کـه مـــن در خـــواب خـــودم مـی بینـــم

خــــواب مـــــن یـــک خــــواب اسـت

                          آه کـه ایــن خــــواب چقــــــدر شیـــــریـن اسـت







05/20/11--16:40: روز دیدار (chan 2883730)

روز دیـــــدار






جـــاده هـای انتظــــــــــــــار بـه پـایـان رسیــــــد

       درمیــان شلــــوغـی هـای شهــــری کـه مردمــش بـا مــــن غـریبــــه بـودنـــد

تــــــــو را از دیــــاری دیگــــــر

           آشنــــا تـر از همـــــه ی غـریبــــه هـای شهـــرم یـــــافتــــم

ایستـــــــــاده بــــــودی

           در آن ســــوی پلــــــــی کـه بیـن مـــن و تـــو فـاصلـــــــه مـی انداخـت

فـاصلــــه ای کــوتـــاه کـه مــن آن را بـا قــــدم هـای عـــاشقانـــه ام طـــی کردم

                          بـه تـــــــــــــــــو رسیــــــدم

بـه تــــویی کـه در تمــام ایــن مـــدت آرزوی دیدنـــــــت را داشتــــــم

                                  مـــات و مبهـــــوت نظــــــاره گـرچشمـــــانت شــــدم

چشمــانی کـه دانــه ی عشــــــق را در همــان لحظـــه ی اول

                                             درون دل تنهـــــــایـم کـــــاشت

دستـــان ســـــردم را در دستـــان گـرمـــــت گذاشتـــــی

              و بـا هـــم خیـابــان هـای این شهـــــر شلــــــوغ را طــی کردیـــم

امـــروز قـــدم هـایـم بـا تــــو عــاشقانـــه بـرداشتـــه مـی شــــــــــــد

                 احســــاسـم بـا تــــــــو بیشتــــر لمــس مـی شــــد

و صــــدای تیـک تیـک قلــب عــــاشقـم بـا تــــو زیبــاتـر نـواختــه مـی شــــد

     همیشــه در انتظــــار لحظـــه ای بـــودم کـه تــــو را در کنــــار خــــودم ببینــــم

لحظــــه ای کـه دستـــانـم را در دستـــانـت بگـــــذارم

                لحظــــه ای کـه تـــــــو را در آغـــــوش بفشـــــارم

لحظــــه ای کـه تــــــــو را ببــوســـــم

                لحظـــه ای کـه بـا تــــــــــو عــاشقـانـــــه بگــذرانـــــم

و امــــروز ایـن انتظـــــار سخـت بـه پــایــان رسیـــــــد

                                              و مـــــن تـــــــــو را بــه خود

نزدیـــــک تـر از همــــه ی روزهــای عــاشقـانـــــه ام حــس کـــــردم

                     مــــن و تـــــــــــــــــــو

روی نیمکتــــی کـه بـا هــــوای عشــــق آلــــوده شـده بـــود نشستیــــم

                         رو بـــه روی هــــم

دســــت در دســــت هـــــم

                       و خیـــــره بـه چشمـــان عــــاشــق هــــــم

تـــــو بـا دستـــان گـرمـــت صــورتــم را نــــــوازش کــردی

                               دستــــانت را در دستـــــانـم گــــذاردی

و خیــــره بـه چشمــــانـم دوستــــــــت دارم را از لبــانت جــــاری سـاختــــی

                سـر بـــر شـــانه هــای عـــاشقـت گـــــذاردم

و تـــــو آرام آرام بـا حـــــرکـت لـب هــــایت دستــــانـم را نـــــوازش کردی

            مــــرا در آغــــــــوش گــرفتــــــــی

و پیشـانـی ام را بـا لــب هـای گـــــرم و عــــــاشقت بـــــوسیــدی

                                                            در آغـــــــــــــوشت گـرفتــــم

و پیشــــانـی ات را بـه پــــاس همـــه ی ایـن روزهـای عــــاشقــانـه

                          کـه بـه مـــــــــــن ارزانـــی داشتـــــی بــــــوسیــــدم

غــــــــــرق در حســـی عجیــــب بــــودم

                   حســی مثـل پــــــــــرواز یـک پـرستـــــو

پـرستــــوی کـوچـــکی کـه از کــــوچ زمستــای خـــود بــاز گشتــــه بـــــود

                     و اکنـــــون بهــــاری عــــاشقـانـــه را بـا عشـــــق مـی گــذرانـــد

حســی کـه پــــر از تــــو و احســاسـت در تـک تـک لحظــــه هـایـــم بـــود

                     دوبـاره بـا هـم و دسـت در دسـت هـم بـه همــان پـــل رسیـدیــــم

و ایـن بـــار مــــن بـا قـــدم هـایـی پــــر از دلتنگـــــــــــی

                             کـه بعــد از دیدنـــت بـه سـراغـــم مـی آیـــد

مسیــــر را طــی کـــردم

            و تـــــو تـا انتهــــای پـــل بـا نگـــاه مهـربــــانـت بـدرقــــه ام کـــردی

اکنــــون دانـــه ی عشـــــق تــــو در دلــم غنچـــه داد و شکفـــت

             شکفــــــت و گــل شـــــــد

و آن گـــل شـــد تمـــــــــام حسـی کـه مــــن بـا آن

                 فضــــای جــاده ی احســــاسـم را عطـــراگیـن مـی کنـــم

حالا کـه تــــــو را دیــــــدم

                  حالا کـه دستـــــانت را در دستـــــانـم گـــــــرفتـم

حالا کـه تــــو را بــــوسیـدم و در آغــــــــوش فشــــردم

                          حالا کـه تـــو همـــان مـــــرد آرزوهـــایـم بــــــودی

بیشتـــــر از همـــــه ی روزهـای عـــــاشقـانــــه مـان دوستـــــــــت دارم

          بیشتـــــر از همـــــه ی آسمـــان هـای آبـــی احســـاسـم دوستــــــــــت دارم

و بیشتـــــر از همــــه ی دلتنگــــــــــــــی هـای دنیـــا

                        کـه امـــــــروز بـا دیدنــــت بیشتـــــر و بیشتـــــر شـــــــــد

و تـا دوبــــاره دیدنـــــت ادامـــــــــه خـواهـــــد داشـــت

                   دوستــــــــــــــــت دارم و عـــــــاشقانـــه مـی پــــرستمـــــت

ای اولیــــــــن و آخــریــــــن عشـــــــــق مـــن

کاش این نوشته هایم واقعیت داشت:ـ(








05/23/11--13:45: مادر روزت مبارک (chan 2883730)



░♥♥♥به بهشت نميروم اگر تو آنجا نباشي مادر. ♥♥♥ █▓▒░
روزت مبارك

--------------------------------------------------------------------------------

در زيباترين واژه بر لبان آدمي واژه مادر است. زيباترين خطاب مادر جان است.
مادر واژه ايست سرشار از اميد و عشق. واژه اي شيرين و مهربان كه از ژرفاي جان بر مي آيد. روزت مبارك مادر

--------------------------------------------------------------------------------

زن هستي ساز و نظم ده و مهر گستر است ســـرچشمهء محبت و الطاف داور است بهر صفا و لطف خـــدا عشق مظهر است بعد از خـدا به سجده بوَد زآنكه مادر است

--------------------------------------------------------------------------------

به ياد مي آورم لحظه هاي فراز را كه صداي او اعتبارم مي بخشيد و لحظه هاي نشيب را كه اعتمادم به ياد مي آورم افراي افراشته اي را به ياد مي آورم مادرم را ...

-------------------------------------------------------------------------------

آسودگي از محن ندارد مادر. آسايش جان و تن ندارد مادر .دارد غم و اندوه جگر گوشه خويش ورنه غم خويشتن ندارد مادر

--------------------------------------------------------------------------------

مادر اي لطيف ترين گل بوستان هستي
تو شگفتي خلقتي
تو لبريز عظمتي
تو را دوست دارم و مي ستايمت!
دست بر دعا بر مي دارم و از خداي يگانه برايت بركت,رحمت و عزت مي طلبم.

--------------------------------------------------------------------------------

مادراي معني ايثار تو گل باغ خدايي
توي روزگار غربت با غم دل آشنايي
مينويسم ازسرخط مادر اي معني بودن
مينويسم تا هميشه توئي لايق ستودن

--------------------------------------------------------------------------------

آسماني پر از ستاره، دشتي پر از گل،
تقديم به آني كه بهشت زير پايش جا دارد
به مادرم...
كه مهرش تا ابد در دلم جاي دارد.





05/24/11--19:35: مادر (chan 2883730)



آسمان را گفتم
می توانی آيا
بهر يک لحظهء خيلی کوتاه
روح مادر گردی
صاحب رفعت ديگر گردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
کهکشان کم دارم
نوريان کم دارم
مه وخورشيد به پهنای زمان کم دارم
***
خاک را پرسيدم
می توانی آيا
دل مادر گردی
آسمانی شوی وخرمن اخترگردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
بوستان کم دارم
در دلم گنج نهان کم دارم
***
اين جهان را گفتم
هستی کون ومکان را گفتم
می توانی آيا
لفظ مادر گردی
همهء رفعت را
همهء عزت را
همهء شوکت را
بهر يک ثانيه بستر گردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
آسمان کم دارم
اختران کم دارم
رفعت وشوکت وشان کم دارم
عزت ونام ونشان کم دارم
***
آنجهان راگفتم
می توانی آيا
لحظه يی دامن مادر باشی
مهد رحمت شوی وسخت معطر باشی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
باغ رنگين جنان کم دارم
آنچه در سينهء مادر بود آن کم دارم
***
روی کردم با بحر
گفتم اورا آيا
می شود اينکه به يک لحظهء خيلی کوتاه
پای تا سر همه مادر گردی
عشق را موج شوی
مهر را مهر درخشان شده در اوج شوی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
بيکران بودن را
بيکران کم دارم
ناقص ومحدودم
بهر اين کار بزرگ
قطره يی بيش نيم
طاقت وتاب وتوان کم دارم
***
صبحدم را گفتم
می توانی آيا
لب مادر گردی
عسل وقند بريزد از تو
لحظهء حرف زدن
جان شوی عشق شوی مهر شوی زرگردی
گفت نی نی هرگز
گل لبخند که رويد زلبان مادر
به بهار دگری نتوان يافت
دربهشت دگری نتوان جست
من ازان آب حيات
من ازان لذت جان
که بود خندهء اوچشمهء آن
من ازان محرومم
خندهء من خاليست
زان سپيده که دمد از افق خندهء او
خندهء او روح است
خندهء او جان است
جان روزم من اگر,لذت جان کم دارم
روح نورم من اگر, روح وروان کم دارم
***
کردم از علم سوال
می توانی آيا
معنی مادر را
بهر من شرح دهی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
منطق وفلسفه وعقل وزبان کم دارم
قدرت شرح وبيان کم دارم
***
درپی عشق شدم
تا درآئينهء او چهرهء مادر بينم
ديدم او مادر بود
ديدم او در دل عطر
ديدم او در تن گل
ديدم اودر دم جانپرور مشکين نسيم
ديدم او درپرش نبض سحر
ديدم او درتپش قلب چمن
ديدم او لحظهء روئيدن باغ
از دل سبزترين فصل بهار
لحظهء پر زدن پروانه
در چمنزار دل انگيزترين زيبايی
بلکه او درهمهء زيبايی
بلکه او درهمهء عالم خوبی, همهء رعنايی
همه جا پيدا بود
همه جا پيدا بود